Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

μικρό απόσπασμα από το βιβλίο "Η ζωή δεν τελειώνει με ήττα"

Λοιπόν, πως το λένε...
Υστερα από απαίτηση πολλών ακροατών.....
Να το θέσω αλλιώς, επειδή πολλοί ζήτησαν ένα μικρό δείγμα γραφής από το μυθιστόρημα, θέλω να πω οτι δυσκολεύομαι πολύ να το κάνω. Αυτό, επειδή πρόκειται για ένα όλο, και δύσκολα μπορεί κανείς να απομονώσει κάτι.
Ωστόσο, θα τολμούσα να παραθέσω κάποια μέρη, ριψοκινδυνεύοντας. Αλλωστε, τι είναι η ζωή δίχως ρίσκο.
Το πρώτο κομμάτι έχει νά κάνει με την Ελλάδα... και όχι μόνο.
Ο ήρωας, για κάποιο λόγο επιστρέφει στην πατρίδα, από την Ελβετία, όπου εργάζεται ως βιολόγος σε κάποιο διάσημο ερευνητικό κέντρο. Δυο σκέψεις του:

Η Ελβετία για τον Στεφανά, όπως και να το δεις όμως, δεν είναι Ελλάδα. Η Μάνα είναι μοναδική. Ας υμνούν άλλοι την Γη και τα «παγκόσμια αδέρφια». Η αγκαλιά της μάνας μονάχα κλείνει όλο τον κόσμο μέσα της και όχι το ανάποδο. Είναι ένας ομφάλιος λώρος που κανείς δεν θέλει στ' αλήθεια να κόψει. Πολύ περισσότερο, όταν βρίσκεσαι στο εξωτερικό, έχεις ανάγκη από Ελλάδα να σου πει παραμύθια τα βράδια, να σου θυμίσει πως γεννήθηκες ήρωας, αδελφός της στρατιάς των ηρώων. Ολων παιδιών της.

Η Ελλάδα είναι σαν την αγάπη που ζει σε κάποιον μυστικό και ιερό χώρο μέσα στην δαιδαλώδη αλλά τόσο ελκυστική δομή του κυττάρου.

Καμιά φορά χωρίς να το καταλάβεις, όταν βυθίζεσαι στο μυστήριο και το δέος του γενετικού κώδικα, είναι καλό να μπορείς να διακρίνεις ένα μικρό φως, κάτι σαν καντήλι που τρεμόκαιει στο βάθος, για να φωτίζει πρώτα τον δικό σου λαβύρινθο και κατόπιν εκείνον του βιβλίου της ζωής.

― Αυτός είναι ο στόχος, είπε μια μέρα στον Γιώργο Δημάκο, τον νεαρό βοηθό του. Τούτο το φως να μείνει άσβεστο. Τούτο το φως να παραμείνει μυστήριο.

Συνεχίζεται.....

8 διάβασαν και είπαν σχετικά:

ΧΡΥΣΑ 25 Ιουνίου 2009 - 10:38 μ.μ.  

H αλήθεια είναι ότι πρέπει να διαβάσω όλο το βιβλίο και αυτό σκοπεύω να κάνω.

Καλό βράδυ.

Δημητρης 26 Ιουνίου 2009 - 6:33 π.μ.  

η αλήθεια είναι οτι αυτός είναι ο σωστός τρόπος. το είπα κι εγώ. Αλλά τι να κάνω που ζητήθηκε αυτός ο τρόπος γραφής να φανεί. Δεν ξέρω αν φαίνεται έτσι... Καλή σου μέρα Χρύσα, να είσαι καλά!

Thalassokrator 26 Ιουνίου 2009 - 10:51 π.μ.  

Η ευγενεια το ηθος η αξιοπρεπεια η γνωση, η υπερβατικοτητα, ΚΑΝΟΥΝ ΜΠΑΜ.
Ετσι λεγανε στο χωριό μου και καλα λεγανε.
Την φασολαδα παιδια αυτη πραγματι θελει δοκιμη.
Συγνωμη Δημητρη αλλα πρωτη φορα ακουσα να θελουν δοκιμη βιβλιου και... να δω τι αλλο θα ακουσουμε.
Εγω δεν το αναιρω το σχολιο μου αν θελεις σβηστο εσυ δεν θα με πειράξει γιατι σε ξερω.
Με μεγαλη εκτιμηση

Δημητρης 26 Ιουνίου 2009 - 11:58 π.μ.  

Ούτε κατα διάνοια φίλε!!!
Ο καθείς μπορεί να λέει και να ζητά ο,τι θέλει. Από την άλλη εμείς έχουμε την δυνατότητα, να ανταποκριθούμε οπως κρίνουμε, αν το κρίνουμε και με τον τρόπο που θα κρίνουμε.
Να είσαι καλά για την λεβεντιά σου!!!

ΑΓΓΕΛΙΚΗ 26 Ιουνίου 2009 - 12:12 μ.μ.  

Μας πέταξαν την λέξη "παγκοσμιοποίηση" κι εμείς που τα καταπίνουμε όλα πριν καν τα δοκιμάσουμε, τη χάψαμε κι άντε τώρα να χωνέψουμε Δημητρό μου.
Αλλά...
"Η αγκαλιά της μάνας μονάχα κλείνει όλο τον κόσμο μέσα της και όχι το ανάποδο."
Φαντάζομαι πόσες τέτοιες αλήθειες, θα βρω στα κείμενά σου μόλις βρω και χρόνο να τα μελετήσω. Γιατί για μελέτη το βλέπω εγώ το δικό σου γραπτό.Καλό Σ/Κ και πάντα άξιος.

Δημητρης 26 Ιουνίου 2009 - 12:29 μ.μ.  

Την πολλή μελέτη, πίστεψε με, την έκανα εγώ καιρό τώρα. Αν το δεις, θα καταλάβεις τι εννοώ, μιλάμε για πολύ διάβασμα. Ας είναι όμως. Ετσι έπρεπε να γίνει. Ελπίζω να τα μοιραστούν αρκετοί. Ευχές πολλές και από μένα!

korinoskilo 26 Ιουνίου 2009 - 11:31 μ.μ.  

σαν καλο να ακουγετε....ν ποιος ειπαμε το εγραψε?:ρρρρρ

περιμενουμε τα επομενα:)))

καλο βραδυ

Δημητρης 26 Ιουνίου 2009 - 11:38 μ.μ.  

Στον δρόμο είναι Ελενα, έρχονται... είναι αποστάλαγμα των σχέσεων που κάνουμε στη ζωή μας... Αυτό θα πει: Ποιος ξέρει, ίσως βρεις τον εαυτό σου κάπου ανάμεσα στις σελίδες του επόμενου βιβλίου :)
Καλησπέρα!!!!