Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Ναζίμ Χικμέτ

Αυτό το συννεφιασμένο απόγευμα, με παρασέρνει στα χρώματα του. Τα αρώματα και τις μνήμες. Επειδή οι μνήμες είναι γεμάτες αρώματα. Εκείνα που μόνο εσύ αναγνωρίζεις ανάμεσα σε χίλια.
Είναι δικά σου.
Οχημα προσφέρω για τούτο το ταξίδι.
Ελάτε!
Ας απολαύσουμε μαζί λόγο και μουσική.
Ναζίμ Χικμέτ

8 διάβασαν και είπαν σχετικά:

ANASA 12 Σεπτεμβρίου 2009 - 6:11 μ.μ.  

Δημήτρη,

πραγματικά πολύ όμορφο, με τρομερή ευαισθησία!

Δεν έχει τύχει να διαβάσω Χικμέτ, παρόλο που έχω ακούσει πάρα πολλά γιαυτόν..καιρός να τον ανακαλύψω λοιπόν!

:-)

Δημητρης 12 Σεπτεμβρίου 2009 - 8:39 μ.μ.  

Υπάρχει καιρός για όλα Ανάσα, πιστεύω οτι έχεις να κερδίσεις πολλά!!!

ελίτσα 12 Σεπτεμβρίου 2009 - 8:44 μ.μ.  

Είναι ν'απορείς πως έγινε η ζωή τόσο σκληρη.
Και χάθηκαν και οι Πιραγιέ και οι Ναζίμ Χικμέτ!
Τί έμεινε;
Καλό βράδυ!

Δημητρης 12 Σεπτεμβρίου 2009 - 10:04 μ.μ.  

Όπως βλέπεις Ελίτσα μου δεν χάθηκαν, δεν χάθηκαν! Κάποιος πάντα θα φωτίζει την μεγαλωσύνη τους!!!
Τώρα γίναμε δυό!!!

Anastasia 13 Σεπτεμβρίου 2009 - 12:06 π.μ.  

πολύ καλός ο Ναζίμ Χικμέτ! την καληνύχτα μου Δημήτρη

Δημητρης 13 Σεπτεμβρίου 2009 - 10:00 π.μ.  

Και η ζωή του εξίσου Αναστασία, ένα ποιημα, ένα έπος!! Να είσαι καλά!

korinoskilo 14 Σεπτεμβρίου 2009 - 11:41 μ.μ.  

παντα απιθανος ο χικμετ.... οσες φορες και να τα διαβασεις!!!

καλησπερες

Δημητρης 15 Σεπτεμβρίου 2009 - 11:11 π.μ.  

Εχεις πολύ δίκιο Λένα, απίθανος!!