Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

τρύγος.


Να σας πω για τους αγίους μας αργότερα.
Βιάζομαι μη περάσει τούτη η περίοδος και δεν πω για τις δουλειές που κάναμε αυτον τον καιρό.
Λοιπόν, μετά την γιρτή της ύψωσης του Σταυρού, ερχόταν η σειρά του τρύγου των αμπελιών.
Δυο τρεις μέρες ήμαστε όλοι στα αμπέλια.
Ο καθένας είχε τόσο αμπέλι όσο για για τις ανάγκες του σπιτιού του.
Φέρναμε τα σταφύλια στο σπίτι και τα παρούσαμε σε σκάφες και το μούστο με τα τσίπουρα τα βάζαμε σς μεγάλα κιούπια όπου έμεναν 10 με 20 μέρες για να βράσει το κρασί. Ένα μέρος του μούστου κρατούσε η γυναίκα στο σπίτι. τον "κοβαμε" με στάχτη η ένα άσπρο λεπτό χώμα, το οποίο περιείχε αρκετή ποσότητα ποτάσσας και το λέγαμε "πετιμεζόχωμα" και κάναμε το πετιμέζι.
Με το πετιμέζι κάναμε διάφορα γλυκά. μουσταλευριά με σιμιγδάλι, μουστολαμπάδες με καρύδια και διάφορα "ρετσέλια" με κυδώνι, κολοκύθι, ξερά δαμάσκηνα και άλλα. Τα βάζαμε μέσα σε "κουρούπια" , μικρά γυαλιστερά τσουκάλια, και τα διατηρούσαμε όλο το χειμώνα.

8 διάβασαν και είπαν σχετικά:

VASILIKI 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 12:31 π.μ.  

Όμορφες εποχές, γεμάτες αγάπη και συνεργασία που έφερνε τους ανθρώπους κοντά...
Σήμερα, το μόνο που κάνουμε είναι να τρέχουμε όλοι, ο καθένας μόνος του και να μην προλαβαίνουμε...

Καλή σου εβδομάδα φίλε Δημήτρη.

ελιτσα 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 1:50 μ.μ.  

Καλημέρα!
Εγώ κάνω μούστο και τώρα.Λίγο αλλά ναι...και μετά τον κάνω πετιμέζι που είναι για τον βήχα!(τώρα η Ελενα γελάει..τη βλέπω)
Εμείς κάναμε και μούστο από σύκα και φτιάχναμε την αλευριά.
Το δέ χώμα για το κόψιμο ήταν το ασπρόχωμα.Τώρα τον κόβω με λίγη σόδα σκόνη.
Καλή εβδομάδα δάσκαλε.

korinoskilo 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 1:54 μ.μ.  

δεν γελαω... ξεκιναω να ερθω να τον πιουμε:ρρρρ

(σου κοπηκε το γελιο)?:ρρ

Side21 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 4:10 μ.μ.  

Βίοι παράλληλοι ...
Καλά κρασιά !!!

Lilith 28 Σεπτεμβρίου 2009 - 10:40 μ.μ.  

Πόση σοφία κρύβει ο παλιός τρόπος ζωής...
Βρες μου ΕΝΑ από τα γλυκά που αναφέρεις που έχει πάνω από το επιτρεπτό λιπαρά και ζάχαρη!
Το σταφύλι είναι ευλογημένος καρπός και όλα του τα παράγωγα, υπέροχα!

Καλησπέρα Δημήτρη μου. :)

Αza 29 Σεπτεμβρίου 2009 - 9:03 π.μ.  

Κυρ δάσκαλε,σε μένα ο μούστος σου ήρθε στο ποτήρι... Στην υγειά σου!

fractal 30 Σεπτεμβρίου 2009 - 10:21 π.μ.  

Mia ζωή δεμένη με τη λατρεία της Γης και του Θεού.
Μπορεί νάναι ένα και το αυτό.
Έτσι ακριβώς όπως τα μιλάς ζούσαμε και λίγο πιό Νότια. Στο δικό μου Νησί.