Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

τα φαντάσματα οι αριθμοί

"Έλα παππού! Προχώρα! Θα χάσουμε το λεωφορείο!"
"Σιγά Δημητρό μου, σιγά! Δεν είμαστε στην ίδια ηλικία! Τι τα πέρασες τα πόδια μου, μηχανάκια;"
Με αυτά και με κείνα, το χάσαμε.... Τώρα αντε να περιμένουμε στη στάση ένα τέταρτο.
"Και κάνει και ζέστη! είπα εγώ, κοιτώντας λίγο θυμωμένα το γέρικο τούτο σώμα που αγκομαχούσε
Εκείνο το γελάκι του όμως, έχει την ικανότητα να εξαφανίζει ακόμα και τα πιο μαύρα σύννεφα
"Έλα πες το!" μου λέει
"Ποιό;"
"Αυτό που θέλεις! Για τα γηρατειά..."
"Καταραμένα να είναι!" γκρίνιαξα
"Ευλογημένα! είπε εκείνος συνεχίζοντας το χαμόγελο. Ευλογημένα. Οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι...της ζωής...αν είσαι καλός μαθητής...."
"Γεμίζει η Ευρώπη δασκάλους" είπα εγώ "Το ξέρεις οτι γερνάει η Ευρώπη;"
"Γεννάει;"
"Αντε καλά! μου θέλεις και δασκάλους! "Γερνάει!'
"Καλά το είπα, τότε, γεννάει!"
"Τι γεννάει καλέ;"
"Τον πόθο για ανανέωση, είπε εκείνος κοιτώντας μακριά "Τι λένε τα νούμερα;"
"Λιγότερες γεννήσεις, περισσότερος ο μέσος χρόνος ζωής"
"Μάλιστα! ενώ τα αντίθετα γίνονται στην πατρίδα." είπε και ξεδίπλωσε ένα χαρτί. Κοίτα:
plithos.jpg
Οι τούρκοι είναι οι γέροι στο νησί και οι έλληνες οι νέοι. Βλέπεις πως πεθαίνουν εκεί, δίχως την πολυτέλεια της Ευρώπης για αλλαγή;"
"Ναι" αναστέναξα. "Μα είναι μέχρι το 2001, τώρα έχουμε 09. Τι να γίνεται τώρα; Τι έγιναν οι αριθμοί;"
"Φαντάσματα..." είπε "φαντάσματα, απογοητευμένα..."

10 διάβασαν και είπαν σχετικά:

Vassilis 28 Ιουλίου 2009 - 12:15 π.μ.  

Τραγικό. Να θυμόμαστε όμως ότι οι άνθρωποι είναι που αποφασίζουν για τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις των αριθμών ....

Δημητρης 28 Ιουλίου 2009 - 12:45 π.μ.  

Μπα...σε αυτή την περίπτωση Βασίλη... μάλλον δεν ήταν "άνθρωποι"...

korinoskilo 28 Ιουλίου 2009 - 12:48 π.μ.  

ανθρωποι ηταν που αποφασισαν για αλλους :/

ANASA 28 Ιουλίου 2009 - 1:14 π.μ.  

Άνθρωποι- αριθμοί,

άνθρωποι- φαντάσματα,


Άνθρωποι- γράμματα


Με ακούς που σου μιλάω?

Όχι,

βλέπω τα γράμματα που μεταφράζουν οι σκέψεις σου,

τη φωνή σου δεν την ακούω,

το πρόσωπό σου και τις εκφράσεις του δεν τις βλέπω,

διαβάζω όμως τα γράμματα

που το μυαλό σου επιννοεί,

η σκέψη σου τα κάνει πρόταση,

και τα δάχτυλά σου την μεταφέρουν

σε μία ψυχρή οθόνη υπολογιστή!


χμμ..! κάτι είναι κι αυτό από το..








.. ΤΙΠΟΤΑ!

Δημητρης 28 Ιουλίου 2009 - 10:24 π.μ.  

Έτσι είναι Λένα "άνθρωποι" ήταν που αποφάσισαν για άλλους ανθρώπους...
Καλημέρα

Δημητρης 28 Ιουλίου 2009 - 10:25 π.μ.  

Καλημέρα Ανάσα μου,
να ξέρεις πως το "τίποτα" δεν υπάρχει παρα μόνο οταν το δημιουργήσουμε εμείς. Τουλάχιστον "εμείς" αυτό το αποφεύγουμε, οπότε είμαστε "κάτι" για να μην σου πω "όλα"!!

zinaa kapa 28 Ιουλίου 2009 - 5:06 μ.μ.  

θα ειμασταν "κατι"
αν ειμασταν ολοι μαζι!!!!

δυστυχως υπαρχουν οι αλλοι
απο την απεναντι όχθη
που ονομαζονατι πιο ισχυροι....
και αυτοι ειναι
που αποφασιζουν για μας!!!


αρα ειμαστε μονοι
και ποτε ολοι μαζι...

Δημητρης 28 Ιουλίου 2009 - 5:34 μ.μ.  

Χμμμ, αρχικά καλως ήρθες στο σπιτικό μου. Θα διαφωνήσω. Η μοναξιά είναι επιλογή, εκτός και αν επιβάλλεται... αλλά και πάλι υπάρχουν διέξοδοι... τα αδιέξοδα είναι των ανθρώπων, όταν έχουν να κάνουν με σχέσεις. Αυτό που λέει η εγγραφή όμως έχει να κάνει με ζωή, με περιουσίες, με ύπαρξη... είναι κάτι άλλο... Και το ότι πολύ λίγοι στην πορεία της ιστορίας, προσπάθησαν να ανακουφήσουν τούτον τον πόνο, μπορεί να δικαιολογεί την μοναξιά... που θέλω να αποφύγω... Να είσαι καλά!

maroulada 4 Αυγούστου 2009 - 8:02 μ.μ.  

Ο παππους μου ειχε ριζες απο την Ιμβρο.Συγκινηθηκα!Καλως σε βρηκα!