Τρίτη, 4 Αυγούστου 2009

οι άγιοι


Τούτες οι μέρες, πλησιάζοντας τον Δεκαπενταύγουστο, έχουν κάτι το ιδιαίτερο για μας.
Σ' έναν τόπο όπου τα πάντα ήταν εξαρτημένα από την τύχη και πάνω από όλα η υγεία, όταν οι επιδημίες έκαναν θράυση και οι ενδημικές αρρώστειες τις περισσότερες φορές ήταν θανατηφόρες, ούτε νοσοκομείο ούτε φαρμακείο και πολλές φορές ούτε γιατρός δεν υπήρχε στο νησί.
Η λαχτάρα για την απόκτηση ενός παιδιού, η αγωνία για τον ξενιτεμένο, η προσδοκία της καρποφορίας της γης, που ήταν ο βασικός παράγοντας της επιβίωσης των ανθρώπων και των ζώων, που ήταν οι άμεσοι συνεργάτες τους, τότε που δεν υπήρχαν τα μηχανικά μέσα που πολλαπλασίαζαν την δύναμη και τις δυνατότηες των ανθρώπων ούτε τα επιστημονικά μέσα, με τα οποία ο άνθρωπος επεμβαίνει για να προλάβει η να διορθώσει τις ιδιοτροπίες της φύσης, όπως είναι η αναβροχιά και οι ασθένειες, όταν τα λογης λογης παράσιτα και ζουζούνια απειλούσαν να φάνε τον μοχθο και να καταστρέψουν την σοδειά, τοτε που κανένας δεν υπήρχε να δώσει ένα χέρι, ήταν πολύ φυσικό ο άνθρωπος να καταφεύγει σε βοήθεια από το Θεό.
Μόνο που αυτός ήταν πολύ ψηλά, και ήταν πιθανόν να μην μας ακούσει και μας συντρέξει.
Μας ήταν λοιπόν πιο βολικό να έρθουμε σε επαφή με τους αγίους μας, που τους ήταν πιο οικιείοι και γνώριμοι.
Αυτούς μπορούσαμε να τους επισκεφτούμε κάθε μέρα στο σπίτι τους, το ξωκλήσι και να κουβεντιάζουμε μαζί τους όλα μας τα βασανα. Τι πιο φυσκικό να κουβεντιάζεις και να ανοίγεις την καρδιά σου σε κάποιον, που σε κοιτάζει στα μάτια με κατανόηση, που νιώθεις πως είναι έτοιμος να κατέβει από το εικονοστάσι και να σου δώσει το χέρι, που ποτέ δεν θα πει σε κανένα το μυστικό σου.
Κάθε αναφορά μας σε έναν άγιο ήταν μια ελπίδα και κάθε επισκεψη σε αυτόν ήταν μια ευκαιρία να πουμε το παραπονο μας πρόσωπο με πρόσωπο και να ζητήσουμε την βοήθεια του.

20 διάβασαν και είπαν σχετικά:

Χάρις 4 Αυγούστου 2009 - 3:30 μ.μ.  

...και είναι σε εκείνα τα σκαμμένα πρόσωπα
που αναπαύεται ο Θεός
μέσα από τα χέρια τους
νερό πίνει
και στο τραπέζι τους μοιράζει το ψωμί..


Φιλί

Mr Arvulas 4 Αυγούστου 2009 - 4:01 μ.μ.  

κάποτε όλη η ζωή των ανθρώπων στηριζόταν στην απλότητα δεν υπήρχαν ούτε μηχανές τυπου μμε να βουιζουν μεσα στα αυτια μας ουτε τιποτα..οι ανθρωποι ζητουσαν λιγα και αυτονοητα πραγματα,πλεον εχουμε χασει το μετρο..τοτε οπως λες βασανα ηταν η αναβροχια και η προσδοκια καρποφοριας της γης πλεον ειναι να βγαζουμε λεφτα και ολοι γενικως στραφηκαμε στον υλισμο..

Anastasia 4 Αυγούστου 2009 - 4:30 μ.μ.  

πολύ ομορφες εικόνες καλό καλοκαίρι

V de Vendetta 4 Αυγούστου 2009 - 5:08 μ.μ.  

Εγώ πάλι βλέπω το φως των αγίων σου ,στα μάτια συνανθρώπων μου ...Το Θείο διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο!

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 10:13 μ.μ.  

Μέσα από τα σκαμμένα πρόσωπά τους περνά η Χάρη του Θεού για να φτάσει ως εμάς.
Την καλησπέρα μου Χάρις

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 10:13 μ.μ.  

Όπως το λες Mr Arvulas, χάσαμε την απλότητα, χάσαμε την αλήθεια... στο χέρι μας είναι, να κάνουμε την διορθωτική κίνηση!!! Καλησπέρα!

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 10:14 μ.μ.  

Έχω ακόμα λίγες παρακάτω, πριν ευχηθώ κι εγώ, "καλό καλοκαίρι"
Να είσαι καλά!!

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 10:15 μ.μ.  

Πολύ σωστό, ουσιαστικά δεν διαφέρει το θείο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας το αντιλαμβάνεται και το ιδιοποιείται... η βροχή πέφτει για όλους αλλά ο καθένας την χρησιμοποιεί όπως εκείνος νομίζει...
Καλησπέρα Εκδικητή!

V de Vendetta 4 Αυγούστου 2009 - 10:24 μ.μ.  

Βροχή?Πλάκα μου κάνεις,μόλις βρήκες το κουμπί μου...!Βασικά δεν πιστευω τόσο στο Θείο όσο στην συνυπαρξιακή αρμονία ( κυρίως δηλαδή στην έννοια της δικαιοσύνης)!

Ελευθερία 4 Αυγούστου 2009 - 10:50 μ.μ.  

Φωτο θεϊκη με βαθια πνευματικοτητα.Αληθεια ποσο καλα ειμασταν καποτε ,τωρα ζουμε σε μια εποχη αμφισβητησης.

V de Vendetta 4 Αυγούστου 2009 - 10:52 μ.μ.  

Αν και το αν ζούμε σε εποχή αμφισβήτησης,αμφισβητείτε ακόμα!χΠ

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 11:06 μ.μ.  

Είδες πως τα βρίσκω;;;
Ο Ερημίτης μου έχει διδάξει τόσα πολλά!!!
:)
Αρκεί κανείς να πιστεύει και να εφαρμόζει την αρετή στη ζωή του!!

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 11:07 μ.μ.  

Η αμφισβήτηση καλή είναι, αρκεί να είναι αποτέλεσμα προσωπικής αναζήτησης νομίζω Ελευθερία...
την καλησπέρα μου!!

Δημητρης 4 Αυγούστου 2009 - 11:08 μ.μ.  

Εγώ θα ήμουν περήφανος αν ζούσαμε αυτή την εποχή, επειδή, όπως είπα στην Ελευθερία, η αμφισβήτηση προυποθέτην στάση ζωής. Η εποχή μας δυστυχώς δεν με έχει πείσει για κάτι τέτοιο... ακόμα...

Osiris 5 Αυγούστου 2009 - 9:39 π.μ.  

Ή πίστη για τον άνθρωπο, έρχεται όταν έχουν τελειώσει όλες οι άλλες του "ελπίδες".

Δυστυχώς!

Καλή σου μέρα συνταξιδιώτη μου. ;)

Δημητρης 5 Αυγούστου 2009 - 1:33 μ.μ.  

Καλημέρα στο πειρατικό!!! Συνταξιδεύουμε λοιπον ε;
:)
Μαθαίνω... μαθαίνω...ο Ερημίτης ελευθερώνεται....
Καλημέρα!

"Jonathan Livingston" 6 Αυγούστου 2009 - 10:20 π.μ.  

Νομίζω πως εξαιτίας αυτής ακριβώς της αρχαίας ανάγκης του ανθρώπου να νιώσει "προστασία" μερικοί (αρκετοί) οδηγούνται σε φανατισμούς θρησκευτικούς που συνοδεύονται απο τάσεις αφορισμού της τεχνολογίας κλπ κλπ.
Δυστυχώς για όλους μας η εποχή που οι άνθρωποι δημιουργούσαν τον Θεό τους για να εξιλεώσουν τα ελαττώματα τους έχει περάσει προ πολλού. Περάσαμε στην εποχή των τύψεων λόγω θρησκοληψίας, της προκατάληψης του ράσου και της δημιουργίας κοινωνίας "πιστών" προς εξυπηρέτηση του κέρδους της εκκλησίας!
Φυσικά και οι Χριστός, Βούδας, Μωάμεθ δίδαξαν. Το ζήτημα είναι πώς αυτή η διδασκαλία πέρασε και δώθηκε μες τους αιώνες!

ΑλΤαλ

Δημητρης 6 Αυγούστου 2009 - 11:14 π.μ.  

Καλώς ήρθες Jonathan Livingston γλάρε!!
Είναι ένα θέμα, αυτό που θίγεις, το οποίο θα αδικηθεί αν το ανοίξουμε σε τούτο τον τόπο τον δικτυακό. Εχει την αλήθεια του, μα έχει και και άλλα παρακλάδια, δύσκολα να τα πάρεις τόσο αψήφιστα και να τα σβήσεις με μια μονοκονδυλιά. Ο Ερημίτης http://herimitis.blogspot.com είναι πιο ειδικός σε αυτό.
Μπορώ να σου πω οτι πουθενά, ο φανατισμός και η μονοπλευρη θεώρηση της ζωής δεν ωφέλησαν. Πίστεψε μου, ουτε και την ανάγκη του ανθρώπου για να βρει την αλήθεια. Μα, όπως σου είπα, θέλει συζήτηση, την οποία είμαι ευχαριστα διατεθειμένος να την κάνω!!
Καλή σου μέρα

"Jonathan Livingston" 6 Αυγούστου 2009 - 6:21 μ.μ.  

Ευχαριστώ και καλώς σας βρήκα!
Θα επανέλθω με την επιστροφή μου απο τις διακοπές.

Δημητρης 7 Αυγούστου 2009 - 9:33 π.μ.  

A, κι εγώ το ίδιο!!
Καλή μας αντάμωση το λοιπόν!