Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Οι Απόκριες


Οι Αποκριές ήταν μια ευκαιρία για γλέντι και ξεφάντωμα. Φαγοπότι,τραγούδια, χορούς. Κάθε σπίτι εφοδιαζόταν με άφθονο κρέας, συνήθως ένα σφαχτό ολόκληρο, και πίτες, πολλές πίτες: κρεατόπιτες, τραχανοόπιτες, τυρόπιτες, ολοκυθόπιτες, και ζεματιστές. Το ¨μαντί" ειδική ιμβριώτικη σπεσιαλιτέ κρεατόπιτα σε μπουκιές, ήταν "μπουκιά και συγχώριο" που λένε.
Το τραπέζι δεν σηκωνόταν όλη μέρα, "οσοι πιστοί...". Εμπαιναν οι παρέες, έτρωγαν, έπιναν και όταν το σπίτι γέμιζε, έφευγαν οι πρώτοι, για να δώσουν την θέση τους στους καινούργιους. Το κρασί με το λαγήνι δίπλα στο τραπέζι, κερνούσαν με την κούπα η το κανάτι. Το σύνθημα ήταν : "Ασπρο πάτο" και όποιος δεν το έπινε, όσο περίσσευε από την κερασιά, το λουζόταν. Νερό δεν έπιναν, "όποιος πίνει νερό κάνει ψείρες(!") έλεγαν. Η ατμόσφαιρα ήταν κορεσμένη από οινόπνευμα κι έφτανε μια σπίθα ν΄ανάψει φωτιά και να "καεί το πελκούδι".
Οι μεταμφιεσμένοι, μουτζούνες" η "μπούλες" όργωναν τα χωριά. Λογιώ λογιώ ρούχα παρδαλά, ρούχα του παππού και της γιαγιάς, χρόνια ξεχασμένα στα μπαγούλα, έβγαιναν και μαζί οι λησμονημένοι πρόγονοι έπαιρναν μέρος σε τούτη την τρελή γιορτή και ξαναζούσαν μαζί μας.
Οι μεγάλη φιέστα ήταν οι "Τράγοι" η "οι Αρκούδες".

Συνεχίζεται.....

4 διάβασαν και είπαν σχετικά:

Osiris! 25 Ιανουαρίου 2010 - 5:33 π.μ.  

Ξέρεις... είπα... "για να πάω στον Δημήτρη να δω μήπως έβαλε κάτι για τις Απόκριες" και... τσούπ!
Δεν έπεσα έξω!
Το ήξερα πως όλο και κάτι θα έχεις ετοιμάσει. ;)

Είσαι καταπληκτικός Δημήτρη.
Χαίρομαι πολύ για τα όσα προσφέρεις εδώ! Είσαι ένας παράδεισος. Ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλα αφιερώματα για τις απόκριες, μιας και σαν πειρατής... καταλαβαίνεις... έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τα γλέντια.
:)))

Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα να έχεις.
Cya

Δημητρης 25 Ιανουαρίου 2010 - 8:37 μ.μ.  

Την καλησπέρα μου φίλε πειρατή! Καλές απόκριες να έχουμε, μήπως και βρούμε το θάρρος και ντυθούμε αυτό που πραγματικά είμαστε!
Πολύ χαίρομαι που περνάς από εδώ που και που, όπως και εγώ από το πειρατικό σου!!!
fair winds φίλε!!!!

Mr Arvulas 29 Ιανουαρίου 2010 - 7:20 μ.μ.  

πολυ ωραιο κειμενο φιλε Δημητρη!περνα και απο το μπλογκ μου!μη χανεσαι,χρειαζομαι τη γνωμη σου

Osiris! 31 Ιανουαρίου 2010 - 7:11 π.μ.  

Πέρασα για ένα γειά, Δημήτρη.
Να περνάς όμορφα.

Cya