Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

"μάρτης"


Νηστεία και στις 9 του Μάρτη, για να τιμήσουν τους Σαράντα Μάτυρες. Αντί γοργόπιτες έκαναν τηγανίτες από χυλό σε μέγεθος μικρής παλάμης και τις έψηναν με λάδι στο τηγάνι(τηγανίτες), έρχναν επάνω μπόλικο μέλι και τις μοίραζαν με τα πιάτα. Εκαναν επίσης και "σαραντακούλουρ΄κα", κλίκια των Σαράντα. Ήταν σαν τα γνωστά κουλουράκια σε σκχήμα κύκλου, η διπλά, σε σχήμα 8.
Άλλοτε τα έψηναν στο τηγάνι, όπως τις τηγανίτες και άλλοτε στο φούρνο. Τα περνούσαν τρία τρία σε κλωστή στριμμένη άσπρο κόκκινο, που την έλεγαν "μάρτη" και τα μοίραζαν στα παιδιά. Ελεγαν γι' αυτά: " Σαράντα να φας, σαράντα να πεις , σαράντα να δώσεις για την ψ' χή σ".
Από την ίδια κλωστή, τον "μάρτη" εκαναν κι από ένα βραχιολάκι στο χέρι κάθε παιδιού που το φορούσε όλο το Μάρτη, για να μην το μαυρίσει ο μαρτιάτικος ήλιος!
Στο τέλος του μήνα το έβγαζαν και το έκρυβαν στο χώμα η κάτωαπό μια πέτρα και περίμεναν τι δώρο θα τους φέρει η άλλη μέρα. Τη νύχτα πήγαιναν οι μεγάλοι και κάτι έβαζαν, ένα μικρό δωράκι, συνήθως μια αρμαθιά πολύχρωμα χάντρα, και την άλλη μέρα οι μικροί είχαν πανηγύρι. Η κρέμαζαν τον "μάρτη" στη ροδιά κι έλεγαν, σαν το ρόδι να γίνει το πρόσωπο τους.

4 διάβασαν και είπαν σχετικά:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS 1 Μαρτίου 2010 - 5:20 μ.μ.  

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ :))

Δημητρης 3 Μαρτίου 2010 - 6:47 μ.μ.  

Θα πρέπει μάλλον να βάλουμε πολλή δύναμη για να τα βρούμε τα χαμόγελα αυτά φίλε Σκρουτζάκο!
Αντεύχομαι φίλε μου!

Ιμβριώτης 4 Μαρτίου 2010 - 12:09 μ.μ.  

Πρόσφατα διάβασα για την αρχαιοελληνικότητα του εθίμου του 'Μάρτη' και κατ' επέκταση την επιβίωσή του στα χωριά μας (ακόμα και στις πόλεις αφού είναι από τα έθιμα που μέχρι στιγμής επιβιώνει ακόμα).

Δημητρης 7 Μαρτίου 2010 - 10:40 π.μ.  

Έχεις δίκιο Ιμβριώτη, άλλο ένα σημάδι της επίδρασης του ελληνισμού στο νησί μας, σημάδι της ελληνικότητας του!